عروسی هم عروسی های قدیم!
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
یاللعجب! دورۀ آخرالزمان شده است. برعکسش را دیده بودیم که گاهی به چک و لگد ختم میشود. به قصد سینما ترک منزل کردم. دختر جوان سوار تاکسی شد و عدل خودش را چسباند بهم. ریش و سبیل بلندم را ندید انگار. گفتم: «خانوم! یخته جمعوجورتر بیشین. مگه خودد دادا نداری؟». نگاهی عاقل اندر سفیه به من انداخت و گفت: «هووووو! از خُدادم باید باشد، ناراحتی بپر پایین». از جایش تکان نخورد لامذهب و به گوشیاش ور رفت.
برچسب: یاللعجب, نویسنده: پندار جلالی تاريخ: شنبه 25 شهريور 1396 ساعت: 0:18
اصلاً همینکه دورهم بودیم صفا داشت. همینکه یک فرش رنگارنگ در حیاط پهن میکردند و گونیبرنج را روی آن ولو میکردند، کیف داشت. همینکه زنان، از فامیل و خویشوقوم گرفته تا همسایه، سینی به دست، کاسهکاسه برنج برمیداشتند و توی سینی میریختند و پاک میکردند، لذت داشت. اینکه بچهها در حیاط، شلوغ میکردند و مادرانشان گهگاهی نهیب میزدند که «علی! ولکن دستشا، میخوره زمین» یا «فاطمه! بلندشو از رو
برچسب: روزگار, نویسنده: پندار جلالی تاريخ: دوشنبه 13 شهريور 1396 ساعت: 13:16
مثل موضوع انشاء مدرسه است. به جان خودم در قید و بند دنیا نیستم. نه ماشین آنچنانی، نه خانۀ آنچنانی، نه قایق، نه جزیره و نه سفرهای کذا و کذا؛ به هیچکدام رغبتی ندارم. همین که یک خانۀ قدیمی باشد که بدانم سقفی روی سرم را گرفته و در کوچه و بازار، شب را به صبح نمیرسانم، کفایت میکند. یک پرایدی هم باشد که نقش عصای دست را بازی کند و به اینطرف و آنطرف مرا ببرد. معتقدم پراید (جدای از بحث ایمنی) همان ک
شده است نقل آن عبارت معروف که «بخشش لازم نیست اعدامش کنید». با این عبارت، اهمیت بندههای خدا (علائم نگارشی) معلوم میشود. اینکه چقدر خواندن صحیح مطالب و کتابها میتوانند مثمِر باشند و برعکسش مضر. شده تا امروز، جماعتی بر سر خوانش اشتباه یک جمله، دچار «افسوس که عمرِ خود تباهی کردیم» شدهاند.
هوشنگ ابتهاج گفته بود:
«در مراسم کفن و دفن شخصی شرکت کردم. دیدم قبل از اینکه بذارنش در قبر، چیزی حدود ی
همچنان -و احتمالاً تا ابد- کاغذ و قلم (خودکار یا رواننویس) را ترجیح میدهم. انگار کلمات را با دستخط و روی کاغذ بیشتر حس میکنم. قلم همیشگی خودم. هرگز با کامپیوتر ننوشتهام.
قبل از نوشتن، کلنجار زیادی با سوژه دارم؛ نه روی کاغذ، که در سرم. آنجا مطلب درمیآید؛ شکل میگیرد و پخته میشود. بعد سریع میآید روی کاغذ. اما قبل از تحریر، حتماً باید عنوان مطلب بیاید. تا عنوان در نیاید نمینویسم. بعد از ت